Lagningu raflína fylgir ávallt ákveðin röskun á nánasta umhverfi, hvort sem um er að ræða lagningu loftlína eða jarðstrengs. Nokkur eðlismunur er á áhrifum jarðstrengja og loftlína á nánasta umhverfi en samhliða vaxandi umhverfisvitund Íslendinga undanfarin ár hafa umræður aukist um að leggja rafmagnslínur í jörð.

Hærri spenna - meiri umhverfisáhrif

Umhverfisáhrif jarðstrengja á lægri spennustigum eru til þess að gera lítil því víðast hvar er hægt að plægja strenginn niður. Í grasi grónu landi má á tiltölulega stuttum tíma endurheimta þá ásýnd sem var áður á svæðinu. Jarðstrengir á lægri spennu (11- 66 kV) eru orðnir nánast allsráðandi í dreifikerfinu, enda bæði ódýrari og tæknilega betri kostur en loftlínur, og í einstaka tilvikum er farið að leggja 132 kV strengi í dreifbýli vegna umhverfissjónarmiða.

Umhverfisáhrif jarðstrengja vaxa með hækkandi spennustigi eins og sést vel á þessum myndum af lagningu 132 kV strengs við Hafnarfjörð og 400 kV strengs erlendis. Vegslóði vegna viðgerða þarf að vera meðfram strengleiðinni og yfirleitt ekki hægt að ganga frá yfirborðinu þannig að ásýndin verði óbreytt.